روز سوم اوپن استرالیا هم با کلی اتفاق ریز و درشت به پایان رسید. دو بازیکن در دو سر طیف سنی، حسابی سر و صدا به پا کردن و نقل محافل ملبورن پارک شدن.
هر کسی که در زمین شماره ۳ شاهد پیروزی پنج سته گائل مونفیس مقابل هموطنش، جووانی امپتشی پریکارد بود، این نمایش مرد ۳۸ ساله رو تا مدتها فراموش نخواهد کرد. فقط سه روز بعد از اینکه مونفیس سیزدهمین عنوان ATP خودش رو در اوکلند برد، دوباره یه شاهکار دیگه خلق کرد. (انگار اصلا خستگی حالیش نیست!)
این قهرمانی در نیوزیلند، مونفیس رو به مسنترین مردی تبدیل کرد که از سال ۱۹۷۷ (کن رزوال) تونسته یه جام در سطح تور ببره. او بار دیگه با پیروزی مقابل این سرویسِرِ غولپیکر، نشون داد که سن فقط یه عدده! نتیجه بازی ۷-۶(۷)، ۶-۳، ۶-۷(۶)، ۶-۷(۵) و ۶-۴ به نفع مونفیس تموم شد. (انگار جوونی ازش میباره!)
مونفیس گفت: «خیلی خیلی خوشحالم. یه فرصت دیگه دارم که بیام و تو یه استادیوم پر از تماشاچی بازی کنم.» (انگار تازه اول راهه!)
تا قبل از اینکه یه نوجوان ۱۸ ساله به اسم ژوائو فونسکا وارد زمین مارگارت کورت بشه تا مقابل آندری روبلف، سید نهم، بازی کنه، کسی فکر نمیکرد نتیجهای شگفتانگیزتر از مونفیس ببینه.
مطمئناً خیلی زود این نوجوان به «واو» فونسکا معروف میشه، چون با ۵۱ امتیاز مستقیم (winner)، نفر نهم جهان رو با نتایج ۷-۶(۱)، ۶-۳ و ۷-۶(۵) در اولین حضورش در گرند اسلم شوکه کرد. (یهویی از ناکجاآباد پیداش شد و همه رو حیرتزده کرد!)
این بازیکن شماره ۱۱۲ جهان حالا یه روند پیروزی ۱۴ مسابقهای داره که شامل قهرمانی در فینالهای نسل بعدی ATP در عربستان سعودی، دومین جام چلنجر در کانبرا و سه پیروزی بدون واگذاری حتی یک ست در مرحله مقدماتی میشه. (انگار فرمول برد رو پیدا کرده!)
در بخش زنان، سیدهای برتر بدون دردسر زیادی صعود کردن، هرچند اما ناوارو، سید هشتم، بعد از بیش از سه ساعت تلاش برای عبور از هموطنش، پیتون استرنز با نتایج ۶-۷(۵)، ۷-۶(۵) و ۷-۵، احتمالاً نظر دیگهای داشته باشه. (انگار یه کم جونش دراومد!)
یاسمین پائولینی، سید چهارم، کار خیلی راحتتری مقابل وی سیجیا از چین داشت و با نتایج ۶-۰ و ۶-۴ پیروز شد، در حالی که النا ریباکینا، سید ششم، فقط ۵۳ دقیقه زمان لازم داشت تا امرسون جونز، پدیده ۱۶ ساله استرالیایی رو شکست بده. (انگار اومده بود یه سر بزنه و بره!)
اما رادوکانو، قهرمان سابق اوپن آمریکا از بریتانیا، علیرغم ۱۵ دابل فالت، اولین مسابقه سالش رو با پیروزی در دو ست تایبریک مقابل اکاترینا الکساندرووا، سید ۲۶، جشن گرفت. (انگار دابل فالتهاش بیشتر از امتیازاش بود!)
در بخش مردان، دو اسم بزرگ با ترس و لرز از یه شکست احتمالی جون سالم به در بردن. هم دنیل مدودف و هم هولگر رون تا ست پنجم پیش رفتن.
مدودف، فینالیست سه دوره آزاد استرالیا، کاسیدیت سامرج از تایلند، نفر ۴۱۸ جهان رو با نتیجه ۶-۲ در ست پنجم شکست داد، در حالی که رون، سید ۱۳، مقابل ژانگ ژیژن، نفر اول چین، با نتایج ۴-۶، ۶-۳، ۶-۴، ۳-۶ و ۶-۴ پیروز شد. (انگار یه کم نفس کم آوردن!)
اما تیلور فریتز، نفر چهارم جهان، کار خیلی راحتتری داشت و جنسون بروکسبای، یه آمریکایی دیگه رو با واگذاری فقط پنج گیم در کمتر از دو ساعت شکست داد. (انگار اومده بود تفریح!)
بعداً، الکس دی مینور بعد از پیروزی نه استرالیایی در روز دوشنبه، پرچم استرالیا رو بالا نگه داشت.
«شیطان» (لقب دی مینور) در اواخر یه ست سخت دوم، بازی خودش رو ارتقا داد و بوتیک فن ده زاندشولپ خطرناک از هلند رو با نتایج ۶-۱، ۷-۵ و ۶-۴ شکست داد. (البته بوتیک یه ضربه توئینی (tweener) خیلی خفن زد که از همین الان کاندیدای بهترین ضربه تورنمنت محسوب میشه!)
نتایج قابل توجه دیگه در بخش مردان، شامل پیروزی متئو برتینی مقابل کامرون نوری، بازیکن سابق ده نفر برتر، در چهار ست و پیروزی لورنزو موسِتی، سید ۱۶، مقابل یه ایتالیایی دیگه، متئو آرنالدی، با نتایج ۷-۶(۴)، ۴-۶، ۷-۶(۵) و ۶-۳ بود.
این دو نتیجه، دو مسابقه جذاب در دور دوم رو رقم زد: برتینی حالا باید با رون بازی کنه و موسِتی هم به مصاف دنیس شاپووالوف میره. (دور دوم قراره خیلی جذاب باشه!)